“ Nefretin Efendisi Mephisto’nun berbatlığı o kadar yayılmıştı ki; mağlup edilip bir ruh taşına hapsedildikten sonra bile şeytani özü Travincal’a sızdı ve Zakarum rahiplerini yozlaştırdı. Her ne kadar kardeşlerini öldüren kahramanlar tarafından alt edilmiş olsa da, bir gün geri dönmesinden korkuyorum.”
– Deckard Cain
Ebedi Çabadan Kaçış için bir Sığınak
Korunak (Sanctuary); Yüksek Cennetler ve Yanan Cehennemler ortasındaki Ebedi Çatışma’dan kaçma dileğinden doğan, meydan okumayla dövülmüş bir dünya. Bin yıllara yayılan yüzyıllar boyunca insanlık, kapısına dayanan karanlığa karşı amansız bir çaba verdi. Baş Berbatlar; Diablo, Baal ve Mephisto, ve bazen onların geçimsiz Küçük kardeşleri, daima olarak Korunak’ı yozlaştırmaya ve fethetmeye çalıştı. Her seferinde, insanlığı muhafazaya yemin etmiş kapalı bir topluluk olan Horadrim Tarikatı’nın müsaadeden giden kahramanlar ayağa kalktı.
Diablo I ve II’deki olaylar, Baş Berbatların Ruh Taşları’ndan kaçışına, akabinde yine hapsedilmelerine ve nihayetinde Dünya Taşı’nın (Worldstone) yozlaşmasına tanıklık etti. Diablo III ise Baş Kötü’nün yakalanmasının akabinde Daha Az Berbatlar Belial ve Azmodan’ın Korunak üzerinde hak tez etme uğraşlarına sahne oldu. Bu olaylar zinciri, eski Başmelek Malthael’in yozlaşarak Ölüm’ün somut bir formuna dönüşmesine yer hazırladı.
Ruhların Hasadı’ndan ve Malthael’in mağlubiyetinden bu yana elli sene geçti. İnşayla, unutuşla ve kırılgan bir barışla geçen elli yıl… Lakin Yanan Cehennemlerin derinliklerinde Mephisto asla unutmadı. Kadim ve yakıcı nefretini yavaş yavaş besleyerek, Korunak genelinde fitne ve yozlaşma tohumlarını ekti.
Nefret Çağı’nın Başlangıcı
“ Korunak, Ebedi Çatışma’dan bir kaçış olmalıydı… lakin tekrar buradayız. Size hür irade verdim… ve siz onu çarçur ettiniz… anlamadığınız bir kutsal savaş uğruna tükettiniz. Özgürlük sunulduğunda siz tiranlığı seçtiniz. Benim armağanım için zavallı bir miras. Ben olmasaydım… zafer kazanamazdınız… ve bunun bedeli, ödeyebileceğinizden çok daha ağır olacak.”
– Lilith, Nefretin Kızı
Bu olaylar, Korunak’ın şahsen yaratıcısından yeni bir berbatlığın filizlendiği Diablo IV’e giden yolu açtı. Mephisto’nun kızı Lilith’in fısıltıları yayılmaya başladı ve yeni bir kültist ve mürit dalgasını harekete geçirdi. Sevgilisi Melek Inarius tarafından Boşluk’a (Void) sürgün edilen Lilith’in dönüşü, onu hapishanesinden söküp alan kanlı bir ritüelle gerçekleşti. Lilith bir vaatle döndü: İnsanlığı Korunak’ı yutmakla tehdit eden Ebedi Çatışma’dan korumak; fakat bunu, dünyayı kendi silahına dönüştürüp Yanan Cehennemleri fethetmekte kullanarak yapacaktı.
Öte yandan, Korunak’ta bir öbür kadim güç daha vardı. Korunak’ın kurulmasına yardım eden asi melek Inarius, Cehennemlerde geçirdiği binlerce yıllık azabın akabinde geri dönmüştü. Oğlu Rathma’nın kehaneti ve Yüksek Cennetler tarafından affedilip ortalarındaki yerini geri alma dileğiyle yanıp tutuşan Inarius, kurtuluşun tek yolunun Lilith’i yok etmek olduğuna inanıyordu. Bu kutsal savaş hırsı, Cehennem Kapıları’nı mühürleyecek anahtarı vermeyi reddeden birinci Necromancer Rathma’yı öldürmesine kadar vardı.
İşte bu çatışmanın ortasında, damarlarında Lilith’in kanını taşıyan bir kahraman olan Gezgin, Horadrim bilgesi Lorath Nahr ve tarikatın istekli alımı Neyrelle’in yardımıyla Korunak’ın yazgısını belirlemek üzere seçildi. Gezgin’in seyahati tüm dünyaya yayıldı ve Yanan Cehennemlerin derinliklerindeki Nefret Katedrali’nde Lilith ile en son bir hesaplaşmaya yol açtı. Amansız ve çetin bir savaşın akabinde Lilith mağlup edildi ve özü toza dönüştü.
Nefretin Sureti
“Burada olanlarda her birimizin hissesi var. Sen seçim hakkını bu… çocuğa bıraktın. Ve onun attığı her adımda ben daha da güçleniyorum. Işık’ta kurtuluş olmayacak.”
– Mephisto
Lilith’e karşı kazanılan zafer kısa sürdü; çünkü Korunak’ın üzerinde daha büyük bir tehlike beliriyordu. Lilith ve Inarius ortasındaki çatışma, özü Neyrelle tarafından bir Ruh Taşı’na hapsedilen Nefretin Efendisi Mephisto’nun artan gücüne karşı dünyayı açık hale getirmişti. Lilith’in yenilmesiyle genç alım, Baş Kötü’yü sonsuza dek hapsetmenin bir yolunu bulma umuduyla münzevi Akarat’ın kayıp mezarını aramak üzere Nahantu ormanlarına gerçek tehlikeli bir seyahate çıktı.
Nahantu’nun el değmemiş yabanî tabiatında Neyrelle’in tek dostu yalnızlık oldu. Mephisto’nun Ruh Taşı, her adımda ona Korunak’ın geleceğine dair dehşetli vizyonlar göstererek onu kırmaya çalıştı. Mephisto’nun tesirine karşı gösterdiği kahramanca dirence karşın Neyrelle, hayal ile gerçek ortasındaki hududu kaybetmeye başlayarak deliliğin eşiğine geldi. Onu akıl sıhhatine bağlayan tek bağ; annesi ve insanlığın kahramanları tarafından alt edilen başka Baş Berbatların hatıralarıydı.
Bu sırada Gezgin, Neyrelle’i Mephisto’nun yozlaşmasından kurtarmak için yerli bir Spiritborn (Ruhdoğan) olan Eru ile güçlerini birleştirdi. Uzun takibin akabinde ikili nihayet Neyrelle’e yetişti ve Akarat’ın ölümlü vücudunun bulunduğu Kayıp Mezar’ı birlikte aramaya başladılar. Gezgin’in yardımıyla mezarı bulan küme, Ruh Taşı’nı Akarat’ın vücuduna yerleştirerek Neyrelle ve Mephisto ortasındaki bağı kopardı.
Ancak hiçbir şey göründüğü üzere değildi. Kısa bir huzur anının akabinde Eru, Gezgin’e ihanet ettiğini ve Mephisto ile bir pazarlık yaptığını açıkladı. Bu ihanet, Baş Kötü’nün diyarına açılan karanlık bir yarığı tetikledi. O anda, Akarat’ın her daim yanında olan aslan ruhu, bir şeylerin zıt gittiğini hissederek Neyrelle ve Gezgin’i korumak için ileri atıldı. Eru, Akarat’ın vücudunu ve Ruh Taşı’nı ele geçirirken Mephisto’nun manyakça kahkahası odayı doldurdu. Eru, “Ben üzerime düşeni yaptım… Sen de seninkini yap,” diyerek yarıktan içeri atlarken, Nefretin Efendisi’nin kurt sureti yarıktan belirdi.
Gezgin, Neyrelle’i korumak için büyük bir savaşa tutuştu. Neyrelle’in Akarat’ın ruhunu uyandırma gayretleri sonuç verdi ve Mephisto’nun gazabı dizginlendi. Tüm umutlar tükenmişken Akarat’ın ruhu son bir defa uyandı ve kalan son gücünü Mephisto’nun suretini alt etmek için kullandı. Savaşın akabinde Gezgin ve Neyrelle, Eru’yu bulmak için Nahantu’ya döndüler ve onu yaralı bir halde buldular.
Neyrelle’in tüm yalvarmalarına karşın Eru, Ruh Taşı’nın yahut Akarat’ın vücudunun yerini söylemeyi reddetti. Mephisto geri döndüğünde sevdiği her şeyi bağışlaması için onunla bir muahede yaptığını açıkladı. Son bir direnişle Neyrelle’e tekrar saldırmaya çalışan Eru, başarısız oldu ve kararlarının sonuçlarıyla baş başa bırakıldı. Gezgin ve Neyrelle, Mephisto tam gücüne kavuşmadan evvel Korunak’ta onun izini sürmek üzere yeni bir seyahate çıktılar.
Hikaye, Kurast’taki Travincal Tapınak Şehri’nde devam ediyor. Burada Akarat’ın vücudu, Mephisto’nun kara yozlaşmasıyla çevrelenmiş halde yatıyor. Mephisto, kendi takipçilerinden biri tarafından ihanete uğradığı için Akarat ile alay ediyor ve akabinde göğsüne saplanmış Ruh Taşı’nı kullanarak vücudu yozlaşmasıyla yavaşça sarmalıyor. Akarat, bu karanlığın içinden Mephisto’nun geri dönüşü için yeni bir “suret” (vessel) olarak yükseliyor.
Mephisto’nun Nefreti, 28 Nisan 2026’da, Diablo IV öyküsünün heyecan dolu yeni kısmı “Diablo IV: Lord of Hatred” ile yine alevleniyor.
Korunak’a geri dönmeye hamasetin var mı?
Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı